Getroost om te troosten

En God zal alle tranen afwissen

"En God zal alle tranen van hun ogen afwissen, en de dood zal er niet meer zijn; ook geen rouw, jammerklacht of moeite zal er meer zijn. Want de eerste dingen zijn voorbijgegaan." — Openbaring 21:4

Er wordt ons tegenwoordig vaak een evangelie voorgehouden waarin wij als gelovige vrouwen het vooral goed zouden moeten hebben: geen ziekte, geen verdriet, succes in het leven en ruimte om carrière te maken. Ook het woord zelfontplooiing komen we veel tegen. Een korte zoektocht op internet geeft als definitie: op eigen houtje de eigen vermogens verder ontwikkelen.

Het verlangen om onze talenten te ontwikkelen is op zichzelf niet verkeerd. Toch waarschuwt Gods Woord ons ervoor dat ons leven niet om onszelf draait. De vraag is niet in de eerste plaats hoe wij onszelf kunnen ontplooien, maar hoe Christus door ons heen zichtbaar wordt. In de eerste gemeenten zien we vrouwen die hun gaven inzetten tot eer van God en tot welzijn van anderen. Hun leven stond in het teken van dienstbaarheid, liefde en goede werken; zorgden voor hun man en kinderen, ondersteunden alleenstaanden, weduwen, wezen en armen. Daarmee deden zij precies wat de Heere Jezus had opgedragen: "Laat uw licht zo schijnen voor de mensen, dat zij uw goede werken zien en uw Vader, Die in de hemelen is, verheerlijken." — Mattheüs 5:16

Gehoorzaam worden

Het leven van de Heere Jezus was naar aardse maatstaven niet succesvol. Hij was niet gericht op zelfontplooiing. In Filippenzen 2:8 lezen we dat Hij Zichzelf vernederde:

"En in gedaante als een mens bevonden, heeft Hij Zichzelf vernederd en is gehoorzaam geworden, tot de dood, ja, tot de kruisdood."

De Heere Jezus deed de wil van Zijn Vader. Hij ging door het lijden heen en kwam om te dienen.

Het wonderlijke is dat wij, wanneer we tot geloof komen, met Christus gekruisigd zijn. Zoals Paulus schrijft:

"Ik ben met Christus gekruisigd; en niet meer ik leef, maar Christus leeft in mij." — Galaten 2:20

Elke dag mogen wij opnieuw sterven aan onszelf. Door de verdrukkingen en het lijden in ons leven vormt God ons steeds meer naar het beeld van Christus. Het gaat steeds minder om onze eigen wil en steeds meer om Gods wil in ons leven.

Juist in onze dagelijkse bezigheden mogen wij bidden dat de volgende woorden de gezindheid van ons hart zullen worden:

"Doe niets uit eigenbelang of eigendunk, maar laat in nederigheid de een de ander voortreffelijker achten dan zichzelf." — Filippenzen 2:3

De ander troosten

Als gelovige vrouwen hoeven wij niet verbaasd te zijn wanneer verdrukking en lijden ons treffen. In moeilijke omstandigheden heb ik geleerd dat alles wat ik meemaak tot opbouw van het lichaam van Christus kan dienen.

Paulus schrijft:

"De God van alle vertroosting, Die ons troost in al onze verdrukking, zodat wij hen kunnen troosten die in allerlei verdrukkingen zijn, met de vertroosting waarmee wijzelf door God getroost worden." — 2 Korinthe 1:4

Doordat wij zelf lijden meemaken, krijgen wij meer fijngevoeligheid voor anderen die moeilijke omstandigheden doormaken. We leren hoe waardevol een bemoedigend woord, een luisterend oor of praktische hulp kan zijn.

Wij kunnen niet iedereen helpen, maar wanneer wij onze dagen aan de Heere Jezus toevertrouwen, zal Gods Geest ons leiden in wat wij mogen doen.

Praktische manieren om anderen te dienen kunnen zijn: gastvrijheid tonen, helpen in het huishouden, een maaltijd koken bij ziekte of na een bevalling, een kookrooster organiseren rond een verhuizing, een kaart sturen of iets creatiefs maken om iemand te bemoedigen.

Niet tot onze eigen eer, maar opdat mensen onze goede werken zien en onze Vader in de hemel verheerlijken. Matteüs  5:16