Ik heb je nodig

"En het oog kan niet zeggen tegen de hand: Ik heb je niet nodig, of vervolgens het hoofd tegen de voeten: Ik heb jullie niet nodig."

1 Korinthe 12:21

Als je deze tekst voor je ziet, kan het best een grappig beeld oproepen. Toch raakt dit vers een onderwerp waar veel van ons vrouwen mee worstelen: hulp vragen.

Wanneer ik in mijn eigen hart kijk, merk ik dat hulp geven mij gemakkelijker afgaat dan hulp ontvangen. En als we nog wat dieper kijken, komen we vaak uit bij één woord: controle. Wij houden graag zelf de touwtjes in handen.

Toch mogen we die touwtjes in geloof loslaten. Niet omdat wij sterk genoeg zijn, maar juist omdat ons leven niet meer van onszelf is.

"Want u bent gestorven en uw leven is met Christus verborgen in God."
Kolossenzen 3:3

De gemeente als hulp

We zijn afzonderlijke leden, maar wel geplaatst in één lichaam. Wanneer we belijden dat we door de Heere Jezus zusters zijn, maar elkaar nooit om hulp vragen, missen we iets van Gods bedoeling met Zijn gemeente.

In feite zeggen we dan tegen elkaar: Ik heb jou niet nodig.

Van nature hebben wij een trots hart.

"De vreze des HEEREN is het kwade te haten; hoogmoed, trots en de verkeerde weg en een mond vol verderfelijke dingen haat Ik."
Spreuken 8:13

Misschien herken je gedachten als:

• Dat kan ik zelf wel.
• Die ander kan het vast niet beter dan ik.
• Daar hoef ik toch geen hulp bij te vragen?
• Die ander zal het vast al druk genoeg hebben.

Maar zijn die gedachten werkelijk waar?

Praktisch toepassen

Denk er eens over na waarbij anderen je kunnen helpen en bid daarvoor. Schakel het lichaam van Christus in. Bijvoorbeeld bij een verhuizing, tijdens ziekte of wanneer de ouderdom zijn beperkingen met zich meebrengt.

Juist als je altijd zelfstandig bent geweest, kan hulp vragen moeilijk zijn. In een samenleving die steeds individualistischer wordt, is het een krachtig getuigenis wanneer christenen elkaar daadwerkelijk helpen. Daarvoor hebben we een betrokken gemeente nodig. Wanneer we meeleven met elkaar, groeit de onderlinge gemeenschap en wordt Gods liefde zichtbaar.

Daarnaast vraagt het leven met de Heere Jezus om overgave. Hoe dichter we bij Hem leven, hoe meer we beseffen dat we niet alles alleen kunnen — en ook niet alles alleen hoeven te doen.

We mogen hulp ontvangen en erkennen dat God ons samen in hetzelfde lichaam heeft geplaatst.

"Maar nu heeft God de leden, elk van hen afzonderlijk, in het lichaam een plaats gegeven zoals Hij gewild heeft."
1 Korinthe 12:18

Daar mogen we dankbaar gebruik van maken.

Een valkuil

Een grote valkuil is dat we gaan denken voor een ander."Die zal het wel te druk hebben."

"Ik vraag het maar niet."

Maar dat is niet onze verantwoordelijkheid. Wij mogen hulp vragen; de ander mag zelf bepalen of het uitkomt.

En wanneer we hulp ontvangen, mogen we dat doen met een dankbaar hart. Niet met een kritische geest wanneer iets anders gebeurt dan wij het zelf zouden hebben gedaan. Misschien is er bij het afstoffen een randje vergeten, maar dat doet niets af aan de liefde waarmee geholpen is.

Ten slotte

Wij willen vaak sterk lijken. Bij God werkt het juist andersom.

"Mijn genade is u genoeg, want Mijn kracht wordt in zwakheid volbracht."

2 Korinthe 12:9

Wanneer wij onze zwakheid erkennen, ontstaat er ruimte voor Gods kracht. Dan kan Hij door ons heen werken en wordt de heerlijkheid van Christus zichtbaar in onze onderlinge gemeenschap.